این چند وقته که میام هی پست قبلی یامو میخوندم دپسرده تر میشدم   دیگه از این وضع خسته شدم این نوشته ها باعث تکرار این خاطرات بد میشه سعی میکنم فعلا این قضیه رو بی خیال بشم و بسپارم دست خدا

۱ هفته پیش عروس عمه مامانم زنگ زده بود که چی شده چرا نینا خونشون نمیره چرا قهر کرده چرا گذاشتی بیاد ما گفتیم محمد خوب نیست از اولم به شما ها نمی خوره و از این حرفا که بیشتر اتیش بیار معرکه میشن تا مشکل گشا مامان گفته نه نینا تو خونشه الان پیش شوهرشه از مامان انکار و از اونا اصرار یکی نیست بگه اخه چی به تو میرسه زن چند بارم با چشای خودمون دیدیم کاغذ تو بالشت میزاره اب کنار دیوارا میریزه و از این کارا بعدم به مامان گفته که دخترش تو وبلاگ نینا خونده ادرس این وبلاگ حالا چطوری دستش بوده خدا میدونه مامانم اومد بالا(اخه این چند وقته کم میرم بالا بیشتر یا تو اتاقمم یا پا کامی جون) که چی تو وبلاگت نوشتی   گفتم چطور مگه هیچی فاطمه زنگ زد و میگه نینا چرا خونتونه میبینی تورو خدا حالا قیافه من اون لحظه دیدنی بود   منم کمی دیوونه هستم اخه و زود عصبانی میشم   تقریبا هرچی از دهنم در اومد و تو دلم بهشون گفتم و یه کامنت جانانه تو وبلاگ دخترش گذاشتم و  این وبلاگ و باز کردم در مورد اسمشم هول هولکی یه چیزی انتخاب کردم واستادم جلو کتابخونه از سه کتاب تلفیق کردم حالا اگه شما نظر بهتری در مورد اسم وبلاگ دارین بگینا انتقاد پذیرم   از اون روز به این ور بین و ما و اونا دعواس واسه همینم زودی ادرسشو عوض کردم اخه حوصله یه دردسر دیگه رو ندارم

روزایی اولی که اومده بودم اینجا نمیخواستم کسی بفهمه اخه همسایه های ما کمی سوز بازن سوز باز به فارسی یعنی حرف باز یعنی فضول   خبرچین دوبه هم زن  خلاصه به همه سفارش کرده بودم که اسم منو بلند صدا نکنن یا کسی بشنوه اخه مامان من عادت داره وقتی ار خواب پا میشه اسم همه رو بلند داد میزنه تا همه بیدار بشن یه روز رفته بود   حیاط   داشت سفرا هارو می شست بلند داد زد نیناااااااااااااااااااااااااااااااااا  بدو بدو از بالا اومدم

یواش چه خبره بقالم فهمید که من اینجام   دوباره با صدای بلند گفتت اااااا  یادم رفته بود خوب اون ریکارو از اشپزخونه بیار میبینین تو رو خدا

من تا دو هفته پیش سر کار میرفتم   اما حالا نمیریم اخه چش رئیس شرکت خیلی چشاش شور بود با هربهونه ای میخواست دست بزنه بهم خیلی اذیت بودم دیگه صبرم سر اومد و نرفتم این همه هم کار میکردم اما از پول خبری نبود البته بیشتر شرکت مهندسی ها اینجورین دیگه کار زیاد اما پول یوخدی  خلاصه هر روز ساعت ۸ میرفتم انگار همه اهالی محل منتظر   بودن تا من دور باز کنم تا همه بیان بیرون عجب

میبینین تورو خدا و این گونه بود که همه فهمیدن و لااقل خوبه که بیکار نیستن یه موضوعا دارن که در موردش  کنفرانس تشکیل بدن

این روزا شدیدا احتیاج به یه هم صحبت دارم  وقتی به کسی احتیاج داری نیست وقتی نمیخوای از در و دیوار ادم میریزه

نمی دونم چرا این چند وقته اهنگ تاک سیاوش ورد دلم شده

ادما هجوم اوردن

برگای سبزتو بردن

توی پائیزو زمستون

ساقه تو به من سپردن

نه دیگه پا میشم این بار

خالی از هر شک و تردید

میبرم اون بالاها مغرور

تا ببینم روی خورشید

تن به سایه ها نمیدم

بسه هر چی سختی دیدم

انقدر زجر کشیدم تا به ارزوم رسیده